Stap voor stap alles geregeld.

Communicatie na de scheiding  

Als je samen kinderen hebt, zullen jullie ook na de scheiding verbonden blijven met elkaar. Of je dat nu leuk vindt of niet; jullie blijven samen ouders. Zolang je als gezin samen in een huis woont is het makkelijk om van de (praktische) zaken op de hoogte te blijven met betrekking tot de kinderen. Dat gaat bijna automatisch doordat je tussen de bedrijven door hoort over de agenda voor de kinderen en wat er in hun leven speelt. Na de scheiding gaat dat niet meer vanzelf en zullen ouders over en weer meer moeite moeten doen -en initiatief moeten nemen- om de ander te informeren over het wel en wee van de kinderen. Als (het gebrek aan) communicatie al tijdens de relatie een probleem vormde, bestaat het gevaar dat je na de scheiding door de halve informatie feiten met een tunnelvisie interpreteert. Als er ook nog onverwerkte gevoelens over de verbroken partnerrelatie meespelen, kan je eigen interpretatie van de feiten al gauw negatief gekleurd raken. Ook de kinderen kunnen door hun loyaliteitsgevoelens naar beide ouders onbedoeld ervoor zorgen dat feiten op een bepaalde manier worden gekleurd, doordat ze onbewust inspelen op jouw gevoelens. 

Als je werkelijk het beste wilt voor de kinderen is een open communicatie na de scheiding dus nog belangrijker dan daarvoor.


Hoe communiceer je op een constructieve manier over iets wat je dwars zit? 

1. Benoem het feit, zodat duidelijk is waar je het over hebt.  

Een feit is datgene waarover geen discussie kan bestaan en wat objectief kan worden vastgesteld. Wat is er aan de hand? Benoem zonder emoties. Hoewel het makkelijk lijkt om een feit te benoemen, zul je merken dat je al gauw jouw interpretatie vermengt met feiten. Vraag jezelf dus af: Is dit werkelijk waar? Als je dat jezelf hebt afgevraagd kun je het nog een keer checken: Weet ik echt 100% zeker dat dit het feit / de objectieve waarheid is? 
 

2. Benoem jouw interpretatie

Een feit doet geen pijn. Het is gewoon zoals het is. Pijn ontstaat door de interpretatie die wij aan feiten geven.
Gevoelens en gedachten zijn van jou en ontstaan in jouw hoofd. Al jouw gevoelens en gedachten worden gekleurd door wat jij hebt meegemaakt in jouw leven. Door jouw ervaringen heb je een negatieve overtuiging over jezelf gecreeerd die niet waar is, maar die wel altijd op de achtergrond meespeelt. Als je nog even wilt nalezen hoe het ook alweer zat met je negatieve overtuiging, klik dan hier

Het is dus jouw interpretatie, jouw gedachten en gevoelens, dus spreek ook vanuit "ik". Het voordeel van een "ik"-boodschap is dat deze de verbinding tussen mensen open houdt. Een "jij"-boodschap is al gauw een verwijt of aanval en daardoor wordt de verbinding verbroken en ontstaat gedoe. Hou de communicatie dus open en spreek vanuit "ik". 

Wat raakt jou het meest als je over het feit praat? 
Wat doet het meeste pijn? 
Wat voel je? 

Communiceer vanuit jezelf: gebruik ik-boodschappen. 
Communiceer uit liefde voor en in jezelf, in plaats van uit de angst dat je niet goed genoeg bent. Liefde geeft een gevoel van samenzijn, angst maakt dat je je alleen voelt.
Gebruik zo weinig mogelijk woorden, dat geeft in conflicten alleen maar ruis.
Verdedig jezelf niet, dat is niet nodig: je bent goed genoeg.

 

3. Verantwoording nemen voor jouw interpretatie  

Als iets je raakt, betekent dat dat jouw negatieve gedachten over jezelf onbewust worden getriggerd. Eigenlijk doe je jezelf dus weer pijn, omdat JIJ vindt dat je niet goed genoeg bent. Je neemt daarvoor verantwoording door "sorry" te zeggen tegen jezelf. Als iets je raakt, probeer dan eens te zeggen: Het spijt me dat ik denk dat ik niet goed genoeg was (of wat het maar is dat jou raakt en triggert). De ander hoort een excuus en is bereid je te vergeven dat je hem kwalijk neemt dat je niet goed genoeg bent. Want dat heeft hij of zij meestal niet eens gezegd! Jij hebt het gedacht/gevoeld/gehoord, maar was dat ook werkelijk wat er gezegd is?? 

 

4. Wat is de waarheid


Nadat duidelijk is wat jullie verschillende interpretaties, gevoelens en gedachten zijn over hetzelfde feit, kun je bij jezelf nog eens te rade gaan: 

Wat is er werkelijk gezegd (feit) en wat heb jij ervan gemaakt (interpretatie)? Wat is de waarheid?
Wat was/is er echt aan de hand?
Als iemand zegt dat je fruit goed is voor de gezondheid, is dat dan ook zo? De meeste mensen zullen zeggen dat het klopt, maar als je diabetes hebt is fruit alleen goed voor je als je het op het juiste moment eet. Als je allergisch bent is het voor jou misschien zelfs slecht voor je gezondheid. Zelfs deze stelling is dus geen feit en daarmee subjectief. 
Heeft de ander werkelijk gezegd dat jij niet goed genoeg bent of denk je dat alleen maar? 
Erken je eigen aandeel dat altijd met je negatieve overtuiging over jezelf en misschien ook over de ander te maken heeft. Jij bent goed genoeg. 

5. Erken ook de ander 

Ook de ander is goed genoeg, zelfs al doet hij iets wat jou niet aanstaat. 
Er is zonder twijfel namelijk altijd wel iets goeds te zeggen over de ander. Bij de ene persoon zul je misschien iets beter moeten zoeken naar de goede kanten, dan bij de andere persoon. Het is helemaal mooi als je dat wat je mooi vindt aan de ander na een conflict ook uitspreekt naar de ander. Voorwaarde is natuurlijk wel dat je het echt meent. Dat voelt de ander namelijk en die zal waarschijnlijk ook beter zijn best doen om ook bij jou te zoeken naar je goede kanten. Daardoor ontstaat weer verbinding. Dat is geen automatisme, want mensen reageren soms anders dan jij zou verwachten. Daar begint de interpretatie weer. Laat dat dus maar los en geef de ander ook de ruimte om "nee" te zeggen of iets van jou te vinden. Als iemand zegt dat je een ... bent, is dat dan ook zo? Nee, alleen als jij dat zelf ook vindt.
Door jouw aandeel te erkennen en ook de ander te erkennen schep jij ruimte voor verbinding. Wat de ander ermee doet is aan hem of haar. Verbinding betekent ook niet dat je met iedereen dikke vrienden moet zijn of thee met elkaar moet gaan drinken. Daarin ben je vrij. 

 

Consensus / overeenstemming?

Als je begrijpt dat er meerdere standpunten over hetzelfde feit kunnen zijn, die vanuit een ander perspectief allebei even waar of niet waar kunnen zijn, dan is er weer ruimte om te kijken naar mogelijkheden en oplossingen waar alle partijen zich in kunnen vinden. Als de emoties zijn uitgesproken is er vaak weer ruimte voor consensus / overeenstemming. Soms lukt dat niet meteen en is er tijd voor nodig. Ook een 'Sorry" opent deuren, waarbij je je vooral verontschuldigd voor je maar ook als dat niet meteen lukt zijn de kaders voor ruimte en verbinding er wel weer. 

Wat verder nog belangrijk is in communicatie: 


Luister! 

Geef de ander de kans om te reageren 
En luister nog eens. Je denkt misschien dat de ander "tegen" jou is, maar meestal wordt deze gedachte gevoed door jouw eigen negatieve overtuiging. Als je die even uitschakelt en oprecht luistert naar de ander, zul je ontdekken dat ieder mens zijn eigen redenen heeft om te doen wat hij doet. Hoewel de redenen die worden aangevoerd misschien niet de jouwe zijn, kun je misschien wel begrijpen waarom iemand doet wat hij doet als je even in zijn schoenen gaat staan. Ook de ander heeft namelijk een negatieve overtuiging over zichzelf die zijn interpretaties, gedachten en gevoelens kleurt. 

Open vragen stellen 

Onderzoek verder, zodat duidelijk wordt wat de interpretatie van de ander is en hoe die verschilt met jouw interpretatie.  
Vermijd daarbij het gebruik van het woord "waarom". Net als een "jij"-boodschap druk je daarmee iemand in de verdeding. "De aanval is de beste verdeding" luidt het gezegde. De meeste mensen zullen zich dus verdedigen met een tegenaanval, waardoor bij jou weer gedachten ontstaan en je het tegendeel wilt bewijzen. Om dat te voorkomen stel je open vragen. Open vragen beginnen met: Hoe, Wat, Waar? Probeer als een OEN te zijn: Open En Nieuwsgierig. 
 

Verbaal - non verbaal (met en zonder woorden) 

De interpretatie van de boodschap wordt voor 7% bepaald door de woorden die je gebruikt. De overige 93% wordt bepaald door de manier waarop de boodschap wordt gedaan (toon, timbre) en door onbewuste aspecten zoals lichaamstaal. 

Communiceer je angst, dan krijg je angst terug.
Communiceer je pijn, dan krijg je pijn terug.
Communiceer je liefde, dan krijg je liefde terug.